Próżność jest właściwością ludzkiej natury, wyrażoną w nadmiernym pragnieniu zrobienia dobrego wrażenia, w oczach innych iw ich własnej percepcji. Vain używa wszystkich metod, jeśli jego prawdziwy obraz nie dociera, to może dobrze wykorzystać kłamstwa, przesady, stwierdzenia, poniżając innych, aby wykazać swoją wyższość.

Poszukiwanie sławy i powszechnego uznania, wraz z podziwem, wyraża się tak żywo, że człowiek przyjmuje pochlebstwo za prawdę i docenia otaczających pochlebców, którzy zapewniają niezbędny poziom honoru i podziwu dla nieistniejących cnót. Przejawem cech próżności jest pustka i bezpodstawność, a więc próżność, niepotwierdzona chwałą rzeczywistości.

Znaczenie słowa próżność jest synonimem kiczu, dumy, arogancji, a także całego kompleksu manifestacji, nazywanego gorączką gwiazdową. To arogancja, której towarzyszy pasja i zależność od tego doświadczenia. Osoba, która bardzo szybko potrzebuje gloryfikacji zewnętrznej, jako osoba uzależniona, zaczyna wszystko potrzebować w dużych dawkach. A teraz, jeśli wcześniejsze pochlebstwa wystarczyły tylko w pracy, teraz jest to konieczne w relacjach osobistych, gdzie wystarczyło chwalić raz w tygodniu, istnieje psychologiczna potrzeba częstszych zachęt, nawet godzinowych.

Nie ma wstępnych uwarunkowań tej manifestacji wśród ludzi, jak również wzorców między wiekami, narodowościami i religiami. Próżność ma jedynie psychologiczne przesłanki i często pojawia się tam, gdzie nie ma pokory ani nieodpowiedniej samooceny.

Aby określić próżność, niebezpiecznie jest patrzeć na zewnętrzne przejawy osoby, ponieważ ukryte korzyści mogą być bardzo wysokie. Tak więc osoba może świadomie wziąć na siebie winę za wszystko, co się dzieje, prowadzić zbyt skromny styl życia i być próżnym. Czeka tylko na komentarze innych, doceniając jego samotne życie i podnosząc jego skromność. Dochodzimy więc do wniosku, że próżność może objawiać się w każdej sytuacji iw różnych sytuacjach, nie tylko w odniesieniu do osiągnięć i bogactwa, ponieważ niektórzy chwalą się, że stracili wszystko.

Co to jest

Wiele kierunków uważa, że ​​taka próżność i, pomimo różnicy w podejściach do religii i psychologii, nauk społecznych i filozoficznych, pozostaje powszechne postrzeganie tej jakości w części braków. Co więcej, z wielu cech osobowości, które są niepożądane tylko dla jednej osoby, próżność szkodzi zarówno osobie, jak i środowisku. Pod wieloma względami zarozumiała osoba nie jest nawet świadoma swoich problemów, ponieważ mechanizmy wyzwalające taką postawę wobec świata są bardziej podświadome. W rezultacie znaczące więzi osobiste mogą się załamać, rozwój kariery i inne społeczne aspekty życia, podczas gdy sama osoba, tracąc swój wkład, traci, nie wiedząc, co robić.

Pusta próżność oznacza niezasłużoną pochwałę, niezależnie od początkowego poziomu. Tak więc artysta, którego wystawa raz zagrała całemu światu, będzie oczekiwał tego samego kultu wszystkich swoich dzieł, nawet jeśli nie ma w nich obiektywnej chwili kreatywności. Ale osoba, której zarozumiałość jest rozdęta, może oczekiwać oklasków i podziwu z każdego z jego kroków, nawet w działalności zawodowej, w której nie ma minimalnej wiedzy.

Próżność funkcjonuje poprzez wzrost innych niedociągnięć, na przykład, gdy osoba nie widzi pożądanej odpowiedzi od innych, może zacząć używać przechwałek i kłamstw, a aby zapewnić sobie ciągłe dostarczanie pozytywnych emocji, otacza się kłamcami i pochlebcami. Taki sposób bycia w końcu okazuje się dość frustrujący, ponieważ pochlebcy zwykle szukają własnej korzyści i pozostawiają przy niekorzystnej okazji, a ich własne kłamstwa i przechwałki mogą zniszczyć ostatnie szczere połączenia.

W rzeczywistości może się wydawać, że próżność prowadzi człowieka do rozwoju i osiągnięć, ponieważ ci ludzie nie wybaczają sobie niepowodzeń i chcą wykazać się dobrymi wynikami w każdej dziedzinie. Jest to twierdzenie o idealności, w której ambicje są tak wysokie, że nie można ich osiągnąć bez bycia postacią baśniową lub bóstwem. Stanowiska wysokiej rangi, umiejętność tańca, poziom energii i umiejętności w chemii molekularnej - wszystko to musi być na wysokości (lub przynajmniej te wokół ciebie muszą to powiedzieć). Okazuje się więc, że próżność jest motorem początków nowych osiągnięć i aspiracji, ale dopiero po tym się nie kończy, zmieniając całe życie człowieka.

Znaki próżności

Aby nie mylić próżności z wymogiem zasłużonego wynagrodzenia, jak również ze skromnością lub odwrotnie, przechwalając się, ważne jest, aby zwrócić uwagę na główne cechy takiej subtelnej i wielowymiarowej koncepcji. Pierwszy to ciągłe pragnienie uwielbienia i uwielbienia, a to nie ma znaczenia w szczerej lub kłamliwej formie. Czasami tacy ludzie mogą sami zacząć chwalić drugiego, wyolbrzymiając jego zasługi, aby otrzymać pochwałę.

Próżność zawsze dąży do zewnętrznej aktywności, pokazując swoje własne sprawy. Tacy ludzie wolą być zawsze w zasięgu wzroku, jeśli jest to towarzystwo przyjaciół, wtedy odgrywają wiodącą rolę, a jeśli pracują, wybierają kojarzenie z reklamą społeczną. Nawet wykonując czynności niezbędne dla siebie (darowizny, wizyty w świątyniach, ruchy wolontariackie), kierując się próżnością, ci ludzie tworzą całą kampanię PR, nawet od odwiedzania klasztoru i sakramentu.

Pragnienie uwagi objawia się jednocześnie na kilku poziomach - wygląd, zachowanie i duchowość. O aktywnych działaniach wszystko jest jasne w określaniu jego rozgłosu. Odzież, jak również ogólny styl jej wyglądu, jest tworzony z uwzględnieniem atrakcyjności uwagi, którą osiąga się dzięki ubraniu, makijażowi, włosom, tatuażom i bliznom, a także wielu innym elementom. Wykonanie może być inne. W taniej i bez smaku wersji będą jasne kolory, szalone cięcie i nieodpowiednie (ale w dużych ilościach) akcesoria. Ci, którzy mają smak i materiał, zwykle używają markowych przedmiotów, modeli kolekcjonerskich i stylu opracowanego przez światowej sławy projektantów.

Aspekt duchowy objawia się skłonnością do wykładów, brakiem pokory i uznaniem własnej drogi każdej osoby. Aby narzucić własne motywy, przekonania i preferencje, nie jest konieczne, aby zarozumiała osoba była ekspertem w tej dziedzinie lub przynajmniej w jakiś sposób nawigowała - wystarczy niejasne uczucie, co robić i jak sam sobie życzy. Jednocześnie ludzie mają tendencję do otrzymywania tylu nagród i certyfikatów, nagród i listów polecających, ile tylko potrafią - wszelkich materialnych dowodów ich osiągnięć, z których można wykazać innym wysoki poziom i oryginalność.

Ale mentalnie ci ludzie są słabi - wszystkie zewnętrzne tytuły służą jako zbroja przed obelgami i obrazami. Najstraszniejszą rzeczą w ich życiu jest utrata reputacji innych, dlatego życie nie jest budowane na podstawie ich własnych potrzeb i motywacji, ale skupia się tylko na czynnikach zewnętrznych.

Postrzeganie krytyki we własnym adresie jest raczej trudne i nawet jeśli ma konstruktywny kierunek, próżność zawsze wybiera słodzone pochlebstwo i pozostaje w iluzji, zamiast myśleć o własnych błędach. Tacy ludzie koncentrują się bardziej na słowach i pochwałach niż na aktywności. Oznacza to, że mogą spędzić kilka godzin, aby przekonać grupę profesjonalistów, że należy im powierzyć projekt, ponieważ nikt nie może zrobić lepiej i nie ma podobnego poziomu specjalistów, ale nie rozpocząć wdrażania. Rozbieżność między słowami a czynami jest głównym problemem, denerwującym najbliższych i nie zauważanym przez samego zarozumiałego.

Jak pozbyć się próżności

Zrozumienie, że próżność działa wbrew indywidualnemu i wyimaginowanemu zadowoleniu, odczuwanego po raz pierwszy na dłuższą metę, prowadzi do upadku wielu ważnych rzeczy intrapersonalnych i społecznych. Aby zmniejszyć poziom ich próżnych przejawów, konieczne jest poleganie na sile woli i reagowanie na ludzi tylko wtedy, gdy pytają iw kontekście pytania. Oznacza to, że nie należy wyrażać opinii, która nie została poproszona, nie należy uczyć się żyć i nie dostarczać niepotrzebnych informacji, zwłaszcza reklamowania osoby. Zasadniczo konieczne jest zmniejszenie liczby słów i skupienie się na działaniach - ustalenie nowych celów praktycznych, osiągnięcie osiągnięć. W prawdziwym świecie, możesz dostać kurz w twoich oczach tylko raz, a wtedy osoba jest osądzana przez jego czyny i osiągnięcia, dlatego musisz zdobyć swoją potrzebę sławy i honoru przez prace, a nie przez wątpliwą autopromocję.

Konieczne jest odrzucenie wszelkich ocennych osądów dotyczących ludzi i osoby. W kontakcie z innymi, brak takich komentarzy uratuje przed wywyższeniem z powodu upokorzenia innych lub fałszywych pochwał, aby usłyszeć dobrze w twoim adresie. Bardziej ostrożnie, należy wybrać słowa dotyczące samego siebie i lepiej jest je całkowicie odrzucić i pozwolić ludziom wyciągać wnioski samodzielnie. Jaka to różnica, jeśli nigdy nie zastąpisz lub nie będziesz guru matematyki - dopóki społeczeństwo nie zobaczy twojej wiarygodności i zdolności, słowa pozostaną bez znaczenia.

Aby nie wpaść w zwykły wzór zachowań, powinieneś wykonywać pracę profilaktyczną, a ludzie, którzy na tobie dbają, również będą tu dobrze pomagać. Konieczne jest okresowe proszenie krewnych o konstruktywną krytykę, która pozwala nie tylko obniżyć arogancję, zmniejszyć wyobrażoną koronę, ale także zbudować nowy sposób na poprawę siebie. Poświęć nocne odbicie własnych motywów i impulsów, przesiewając te, które generuje pragnienie sławy i aprobaty. Jeśli myślisz o tym zjawisku trochę bardziej, może się okazać, że brak jest nie pustej spowiedzi, ale konkretna pochwała lub nawet uścisk bliskiego, a być może rana spowodowana w dzieciństwie się zamyka. Przy właściwym podejściu możliwe jest ustalenie prawdziwych przyczyn, a nie tylko walka siłą woli w dochodzeniu - sama pomoc zajmie więcej czasu, przy pomocy psychologa praca będzie bardziej intensywna.

Jeśli już postanowiłeś poradzić sobie z próżnością, wtedy rozpoznałeś w sobie tę niedobór i reprezentujesz negatywne konsekwencje dalszego rozwoju w tym duchu. Przez cały czas staraj się pamiętać o truciznie, do której takie zachowanie już doprowadziło, a także o możliwych konsekwencjach (przykłady literatury i kina, a także biografie znanych osobistości, doskonale ilustrujące ten temat).