Psychologia i psychiatria

Poczucie własnej ważności

Poczucie własnej ważności to pewien stan umysłu i samoświadomość osoby, wyrażająca się w dużym poziomie wiary w siebie, podziwu dla swoich zdolności, zdolności i wielu pozytywnych cech. Jest to swoiste umiejscowienie się ponad innymi, stawiając nawet kwestie biznesowe własnej jurysdykcji w pozycji priorytetowej, pomimo obiektywnego znaczenia potrzeby rozwiązywania powiązanych kwestii. Jest to tendencja nie tylko do przeciwstawiania się społeczeństwu w najkorzystniejszych kątach, ale także do potrzeby ciągłego mówienia o własnych doświadczeniach, dbania o własne zdrowie, dobre samopoczucie, wyrażanie myśli i spełnianie pragnień.

Dla wielu ta cecha jest postrzegana z negatywnej perspektywy, ponieważ tacy ludzie często wyróżniają się arogancją, egoizmem i niezdolnością do budowania przyjaznych dla środowiska stosunków społecznych. Ale negatywny wpływ odnosi się również do samej osoby, która wykorzystuje to zachowanie wyłącznie jako reakcję obronną, ekran obejmujący aktualny stan rzeczy i postrzeganie siebie.

Co to jest

Samoocena jest nie tylko kategorią w psychologii czy naukach społecznych, jest bezpośrednio wpleciona w wiele nauk religijnych i duchowych, a dla niektórych z nich stała się podstawowym punktem wyjścia. Ta cecha osobowości objawia się jako ciągła potrzeba mówienia o sobie, zredukowania dialogu i każdego tematu do kwestii twojej pracy, pragnień, osób zainteresowanych i wydarzeń ważnych dla jednostki, pomimo potrzeb innych ludzi. Na poziomie behawioralnym i zewnętrznym wyraża się to nadmiernym naciskiem na status, zakup drogich i markowych produktów. W interakcji międzyludzkiej przejawia się arogancja, arogancja, w niektórych przypadkach upokorzenie lub brak szacunku dla ludzi.

Pozorna pewność siebie takich ludzi jest tylko dopuszczoną maską, która pozwala im ukryć niską samoocenę i nadmierną wrażliwość na negatywne wypowiedzi. Próby wydawania się tak ważnymi, jak to tylko możliwe, wynikają z chęci uzyskania potwierdzenia swojego statusu z zewnątrz, ponieważ wewnętrzne zrozumienie i zdecydowane zaufanie do swojej wyłączności nie wystarczą.

Oznaki poczucia własnej wartości mogą się przejawiać specjalnie dla każdej osoby i nie można jednoznacznie stwierdzić, że ma to coś wspólnego z etapami i poziomem rozwoju osobistego. Istnieje raczej związek między poziomem kultury, gdy wysoce rozwinięta osobowość z niezwykłymi zdolnościami nie ma kultury wewnętrznej, możliwe są różne przejawy negatywnej strony poczucia własnej wartości. Związek między ignorancją a edukacją nie jest prawdziwy ani potwierdzony naukowo, ponieważ skromne osoby o niskim poziomie rozwoju wykazują brak lekceważenia dla innych i arogancję, ale przeciwnie przejawiają się jako pomagające i wrażliwie wrażliwe.

Szkoły teologiczne dostrzegają wzrost własnego znaczenia jako czynnika, który zabija duszę, powstrzymując jej rozwój, przyciągając nawet nadmierną, ale negatywną uwagę na osobę. Zawsze istnieje wymóg pozbycia się lub zmniejszenia manifestacji, ponieważ ci, którzy nie cenią siebie ponad innych, nie sądzą, że ich cechy, jako wyjątkowa wartość, powinny być honorowane i uznawane przez wszystkich, mogą być wewnętrznie wolne.

Takie komentarze nie są ranione przez taką osobę, nie likwidują się z powodu niepotrzebnych problemów, mogą skupić się na rzeczywistości, zamiast udowadniać całemu społeczeństwu prawdziwości wybranej roli. To jest odwaga i wolność, aby manifestować się takimi, jakie są, a także dać przestrzeń dla manifestacji i realizacji innym ludziom. Kiedy człowiek nie chce skupić na sobie całej uwagi, pojawia się dialog i obiektywna ocena rzeczywistości, a tym samym ustanowienie własnego życia.

Ważne jest, aby zauważyć, że cecha osobowości odczuwania jej znaczenia rozciąga się na świat zewnętrzny, do którego niewystarczające wymagania odnoszą się do opieki, podziwu i uroku, niezależnie od samooceny. To odczucie jest napędzane tylko przez czynniki zewnętrzne, w tym bogactwo materialne, nagromadzenie własności i stały wzrost statusu społecznego. Z wewnętrznych zmian raczej poczucie własnej wartości zmienia cały wewnętrzny świat, dostosowując osobiste znaczenia i cele osoby. W ten sposób przekonania danej osoby mogą zostać przekształcone w całkowicie przeciwne, dążąc do osiągnięcia pozytywnych emocji związanych z aprobatą i emocjonalnym głaskaniem.

Ważność siebie jest dobra lub zła

Rozumiejąc, co oznacza poczucie własnej ważności, dla wielu staje się kwestią potrzeby zdefiniowania go w kategorii pozytywnego lub negatywnego wpływu. Jednoznaczna interpretacja takiej osobistej manifestacji jest obecna w duchowej tradycji Castanedy, gdzie pozbycie się wyłączności i znaczenia życia staje się pierwszą i najważniejszą praktyką, podstawowym krokiem do osiągnięcia nowego poziomu i harmonizacji przestrzeni. Tak więc takie zachowanie jest zawsze postrzegane jako oszustwo nie tylko otaczających ludzi, ale także samo-oszustwa, ponieważ tylko poprzez ciągłe występowanie swoich zasług osoba może ukryć obiektywny obraz obecnych wad.

Kiedy samorozwój jest priorytetem, to początkowe oszustwo lub zniekształcone postrzeganie siebie jest niedopuszczalne, aw konsekwencji przesada w czyichś zasługach i pragnie tylko powstrzymuje osobę. To fikcja, którą można porównać z ogromną inwestycją w reklamę, zamiast poprawiać jakość produktu. Jest to możliwe dla wielu innych, zwłaszcza komunikacji, która jest powierzchowna, różnica będzie niedostrzegalna, ale dla osoby będzie poważne zagrożenie dla ścieżki rozwoju i być może rozpocznie się degradacja osobista. Pod wieloma względami postrzeganie rzeczywistości jest podważane, ponieważ rozpoczęcie zamykania negatywu, przedstawienie tylko naszych własnych potrzeb, potrzeb innych i naszych własnych stron cienia jest wykluczone z percepcji. Świat staje się płaski i nieodpowiedni, co ostatecznie tworzy podstawę poważnych konfliktów wewnętrznych. Im silniejsza przepaść między rzeczywistością a tym, co tworzy poczucie jej znaczenia, tym bliższy jest stan neurotyczny, którego dotkliwość może nawet osiągnąć stopień patologiczny, wymagający korekty psychiatrycznej i psychoterapeutycznego odzyskania osobowości.

Pozytywna strona tej koncepcji nie jest brana pod uwagę, ponieważ przeważnie to uczucie jest uważane za nadmierną manifestację, uderzającą w oko - ułatwiły to pewne trendy internetowe, które zniekształciły znaczenie tylko w aspekcie negatywnym. Jednocześnie termin ten był pierwotnie uważany za zdolność osoby do oceny jej zasług, zdolności do ich przedstawienia, braku nadmiernej skromności. Nie oznaczało to osiągnięcia żadnych korzyści lub wewnętrznej samoświadomości z uwagi na fakt, że inni są upokarzani lub fakt, że dana osoba zajmuje całą przestrzeń, większy nacisk położono na fakt, że osoba jest w stanie docenić siebie. Jest to mechanizm, który w zdrowej psychice pomaga stworzyć zdrową reakcję na krytykę i porzucił nieprawidłowe komentarze. Właściwie, pozytywny i zdrowy przejaw poczucia własnej wartości implikuje wewnętrzne umiejscowienie kontroli, zdolność osoby do właściwej oceny siebie, zdrową samoocenę.

Okazuje się, że jego własne znaczenie w pierwotnej wersji można uznać zarówno za negatywne, jak i za pozytywne, w zależności od kierunku i głębi rozwoju osobistego oraz manifestacji tej cechy. Ale w kontekście współczesnego społeczeństwa rozumienie tego terminu nabrało pewnych poprawek, w wyniku czego interpretuje się je głównie z negatywnego punktu widzenia.

Jak pozbyć się poczucia własnej wartości

Jak w każdym przezwyciężaniu niezadowalających cech osobowości, pierwszym krokiem jest zidentyfikowanie i rozpoznanie problemu w celu wyznaczenia jego głębokości, obszaru uszkodzenia lub największej wrażliwości. Jeśli ktoś już o tym myślał, taka osobista konstrukcja uniemożliwia mu życie, a on sam poradzi sobie z jego redukcją za pomocą pewnych technik. Mniej błędów na ścieżce wyzwolenia uzyskuje się, jeśli kierujesz się zaleceniami guru lub psychoterapeuty, który pomoże zharmonizować ścieżkę transformacji. Dla tych, którzy nie rozumieją tej funkcji, pierwsza pomoc będzie pochodzić od bliskich, którzy zauważają negatywny trend.

Rada dla innych nie polega na oskarżaniu i nie próbowaniu zmuszania osoby do zmiany, ponieważ to właśnie spowoduje burzę negatywności. Dopóki człowiek nie pozbędzie się poczucia swojej wyższości, wszelkie bezpośrednie stwierdzenia o jego niedoskonałości są postrzegane jako atak na osobę.

Jeśli chodzi o porady psychologiczne dotyczące korygowania przejawów siebie, istnieją opcje oparte na aspektach fizycznych i psychicznych. Aspekt fizyczny opiera się na wykorzystaniu siły woli, a główne zadanie zostanie ograniczone do celowego przełączania uwagi od własnej osoby. Kiedy ktoś zauważa, że ​​zaczyna myśleć tylko o sobie lub jest rozproszony od rozmowy z własnymi myślami (w niektórych trudnych przypadkach, nawet przerywa rozmówcy), konieczne jest celowe przejście do innego tematu. Ścieżka fizyczna jest najbardziej skuteczna, ponieważ myśl nie może być kontrolowana przez długi czas, dlatego konieczne jest zaangażowanie się w pewien rodzaj aktywności, która wymaga maksymalnej koncentracji uwagi. Możesz zaaranżować przypływ adrenaliny - doskonała metoda, gdy nie możesz myśleć o sobie i swoich problemach, ale pozostaje tylko konkretna sytuacja (wspinaczka, pilotowanie motocykla, walka wręcz, itp.). Im częściej uda ci się pozostać w teraźniejszości (bez względu na wszystko), tym lepsza będzie zdolność do odwracania uwagi od osoby.

Na poziomie mentalnym zasada pozostaje ta sama - najważniejsze jest przesunięcie myśli i aspiracji osoby, ale nie wystarczy tu tylko prosty wysiłek woli. Różne praktyki pomagają sprawić, że poczucie śmierci jest bardzo dobre (wyobrażenie sobie, że miesiąc pozostało do życia lub że ten dzień może się zakończyć bez wieczoru, że nigdy nie zobaczysz konkretnej osoby itp.). Zrozumienie skończoności życia nie jest dostępne dla człowieka w świadomości codziennej i godzinowej, ponieważ w przeciwnym razie niepokój wewnętrzny byłby tak wysoki, że byłoby niemożliwe do życia. Jednak okresowe wstrząsy pomagają w poprawnym ustawieniu priorytetu, gdzie może być tak, że uzyskanie osobistego zysku nie jest ważne w porównaniu z innymi ludźmi lub dyskutowanie o swoim wyglądzie całkowicie zanika na tle zniknięcia całego świata.

W tradycjach duchowych zawsze starają się nie tworzyć fałszywego poczucia przezwyciężenia poczucia własnej wartości, wyrażonego w stanowczości, że komentarze innych nie są już czymś znaczącym, zaufaniem do własnego dystansu itp. Im więcej mówi o przezwyciężaniu, tym większe prawdopodobieństwo, że cecha uzyskała inną jakość, a teraz osoba próbuje stać się wyższa z powodu fałszywego wyzwolenia.

Również nauki duchowe dzielą ciekawą spryt o tym, jak rodzi się poczucie własnej ważności, a zatem, jak można je zmniejszyć. Wysokie emocjonalne wewnętrzne znaczenie każdej sfery życia powoduje poczucie osobistego znaczenia w kontekście danego tematu. Praktyka jest prosta w opisie i złożona w wykonaniu - konieczne jest zmniejszenie znaczenia tego, co się dzieje. Sekret polega na tym, że im mniejsza jest wewnętrzna reakcja sytuacji, jeśli ma ona mniejszy wpływ na wewnętrzne życie osoby i jej manifestację. Jeśli dana osoba nie jest ważną nauką, wówczas nie będzie chwalić swoich osiągnięć naukowych i doświadczyć stosunkowo krytyki w tej dziedzinie, a także jeśli osoba nie ma związków rodzinnych, jego znaczenie będzie miało inne obszary, które będą podstawą manifestacji.

Obejrzyj film: Poczucie własnej wartości - dlaczego jest ważne i jak o nie właściwie zadbać (Listopad 2019).

Загрузка...