Męskość jest kategorią, która odzwierciedla zarówno cechy psychiczne, jak i fizjologiczne, określane jako męskie. Obejmuje to również zachowanie, charakterystykę reakcji i przepływ reakcji psychicznych, wtórne cechy płciowe. Pojęcie męskości jest używane zarówno do oznaczenia cech ludzkich, jak i do opisania kategorii, które odróżniają płeć u zwierząt. W kontekście koncepcyjnym wielu myli męskość z męskością, ale te kategorie oznaczają różne parametry.

W zależności od paradygmatu, który uwzględnia męskość, interpretuje się go albo jako biologiczne różnice jednostek (różnica roli płci), albo w sposób społeczno-kulturowy (zachowania i role społeczne są uważane za podstawę różnic).

Przeciwieństwem męskości jako męskości jest kobiecość - kobiecość. Każda osoba ma cechy obu wymienionych kategorii, objawia się tylko w różnym stopniu.

Podejście skoncentrowane na normach podkreśla normę, w której męskość przeważa u mężczyzn i kobiecość u kobiet, odpowiednio. W wariantach, w których te cechy nie są zbieżne, można mówić o naruszeniu imitacji płci, a jeśli tylko jeden biegun jest nadmiernie wyrażony, mówi się o toksycznej męskości.

Co to jest

Definicja męskości obejmuje wiele parametrów uważanych za męskie (somatyczne, psychologiczne, behawioralne). Nie można powiedzieć, że jakiekolwiek cechy są trwałe, ponieważ wszelkie parametry różnią się w zależności od cech kulturowych. Uważa się, że istnieje więcej męskich społeczeństw społecznych, jak również tych, w których kobiecość może przeważać nawet w zachowaniach mężczyzn. Na tym etapie rozwój społeczny ma na celu zapewnienie zatarcia granic, a coraz większa liczba środowisk społecznych staje się jednopłciowa i nie ma granic męskości jako takiej. Przejawy męskości i jej definicja zmieniają się w ciągu okresów historycznych.

Wśród czynników determinujących kształtowanie się cech męskości należy wyróżnić tożsamość etniczną i klasową osoby. Niektóre narody charakteryzują się dużą agresywnością, która jest uważana za prawdziwie męską cechę, podobnie jak wyższe klasy w całości są bardziej związane z manifestacją cech kobiecych. Wiek i samostanowienie, osobliwości wychowania bezpośrednio wpływają na konstruowanie przez mężczyznę jego konstrukcji tożsamości płciowej, zdolność do manifestowania się na poziomie męskości, a dotyczy to obu płci.

Jest to bardzo ważny punkt dla prawidłowej definicji tego pojęcia, ponieważ Nie jest możliwe podanie go raz i tylko poprawnie dla wszystkich kategorii, w tym jego formacji. Człowiek z kobiecego społeczeństwa, urodzony i wychowany w wyższych klasach, będzie niezwykle kobiecy w porównaniu z przeciętną kobietą z męskiego społeczeństwa, gdzie przeważają grube strategie przetrwania. Istnieje pilna potrzeba prowadzenia badań za każdym razem, aby określić poziom manifestacji tej cechy na poziomie psychologicznym i behawioralnym w różnych grupach społecznych, podczas gdy oznaki męskości w fizycznej manifestacji nie mają żadnych szczególnych różnic w żadnej strukturze kontynentalnej.

Kategoria męskości jest wskazywana przez parametry biologiczne tylko w naukach medycznych i prawie biologicznych, ale zasadniczo jest uzasadniona kategoriami społecznymi, a jeszcze bardziej stereotypowymi zjawiskami. Tak więc w każdej kulturze znajduje się zestaw predefiniowanych modeli, które określają zachowania mężczyzn, odrzucają, lub wręcz przeciwnie, promują cechy, działania i formy komunikacji dostępne tylko dla mężczyzn.

W wersji żeńskiej wszystko to jest odbierane jako niegrzeczne, dziwne lub niedopuszczalne, chociaż nie ma bezpośredniego zakazu ani negatywnych konsekwencji takiego zachowania. Zaledwie kilka wieków temu, w każdym kompleksie etnicznym lub grupie wiekowej, istniały jasno określone zasady zachowania lub odpowiedzi w kontekście męskości, które na tym społecznym etapie rozwoju nie wytrzymują krytyki i istnienia w androgynicznym społeczeństwie.

Ścisłe przestrzeganie męskich modeli prowadzi do destrukcji zarówno jaźni, jak i struktury bliskich związków. W kontekście zmian w społeczeństwie nie można w pełni wytrzymać starych idei, w tym męskości, aby być skutecznym i produktywnym. Najbardziej adaptacyjni są ludzie, którzy mają cechy obu płci w przybliżeniu w tym samym stosunku, a także istnieje zmiana zachowania, która pozwala na wykorzystanie kreatywnej adaptacji, przejawiającej się w zmiennym wykorzystaniu ich umiejętności.

Charakterystyka męskości

Społeczna płeć osoby, określona przez parametry męskości, zawiera szereg cech, dzięki którym możliwe jest określenie konkretnego zachowania, percepcji siebie, reakcji lub interakcji społecznej, tak odważnej. Stereotyp męskości implikuje cechy charakterystyczne dla idealnego zbiorowego męskiego wizerunku, który w czystej postaci nie występuje u ludzi, ale zawsze obejmuje siłę, dominację i udaną aktywność w świecie zewnętrznym.

Wśród klasycznych idei męskości zwyczajowo wyodrębnia się pewność siebie, dokonany wybór, popełnione czyny, tj. Jest to cecha, dzięki której człowiek może nie tylko być odpowiedzialny za dokonany wybór, ale także za jego konsekwencje, jest także zdolnością do wcześniejszego obliczenia wszystkich możliwych wyników sytuacji. Ważna jest również niezłomność na drodze do czegoś, o ile manifestacja kobieca ma tendencję do niepokoju i wątpliwości, aby zmienić swoją decyzję i szukać opcji bezpieczeństwa, męskość działa stanowczo i nie porusza się z zamierzonej ścieżki. Nie zawsze jest to pozytywna i skuteczna manifestacja, ponieważ w jej skrajnych przypadkach sprowadza się nie do stabilności, ale do uporu.

Umiejętność skupienia się na jednej rzeczy, zidentyfikowania celów, określenia najważniejszej rzeczy - oto cechy męskiej manifestacji psychiki. Zasadniczo, nawet w różnicach między myśleniem męskim i żeńskim, istnieje różnica w koncentracji, podczas gdy kobiety mogą jednocześnie posiadać kilka procesów, męska psychika jest zawsze wąsko skupiona na jednym wariancie, problemie lub zdarzeniu. W sytuacji niezwykle ważnej, dotkliwej, złożonej, właśnie taka koncentracja pomaga rozwiązać problem w najbardziej efektywny sposób, ale gdy wielozadaniowość jest potrzebna w rozwiązywaniu nie tak ważnych, ale stałych problemów wewnętrznych, taka centralność może opóźnić czas potrzebny do wykonania zadań.

Pragnienie dominacji, zdolność dowodzenia, poświęcenie - cechy wymienione w charakteryzacji żołnierzy lub wyspecjalizowanych jednostek, dowódców, ale wszystkie pochodzą z prawdziwej męskości. Zdecydowanie nie tylko w wyborze i obronie własnej opinii, ale także w każdej walce, dążącej do wygodnego stanu, gdy procesy zewnętrzne odpowiadają procesom wewnętrznym, poczucie własnej wolności jest ważną cechą męskości. Kobiecość w przeciwieństwie do tendencji do podporządkowania się, uzależnienia od czyjejś opinii, skupienia się na opinii grupy i chęci zachowania związku, a nie wolności osobistej.

Na tym etapie istnieje pewne zastąpienie pojęć, gdy męskość jest zredukowana w swoich cechach do manifestacji zewnętrznej, odzwierciedlonej w odzieży i obrazie, zamiast manifestować się poprzez działania i reakcje. Reklamy i środki masowego przekazu nakazują człowiekowi, zapominając, że on sam zawsze wybiera własną drogę; pokazują, że im więcej pieniędzy lub statusu nabiera i pokazuje, tym większy jest sukces kobiet i całego świata.

Jednakże materiał nigdy nie miał nic wspólnego z manifestacjami społeczno-płciowymi, podobnie jak rozpowszechnianie się idei wyższości kobiet i udanej kariery, służba w armii nieco zmienia klasyczne postrzeganie tego terminu. Społeczeństwo zmierza w kierunku androginii, a dawne klasyczne cechy odnoszące się do mężczyzn i kobiet nie mają już znaczenia, ale jednocześnie pozostają cechy męskości i kobiecości i mogą mieć zastosowanie do każdej płci wyłącznie w formie osobistej orientacji.

Toksyczna męskość

Koncepcja toksyczności w przejawach cech płciowych jest wykorzystywana w nauce psychologicznej w kontekście szkodzenia nadmierności zachowań mężczyzn wobec społeczeństwa lub jego poszczególnych elementów. Zazwyczaj męskość nie jest tu uważana za wyjątkowy negatyw, ale jedynie stopień jej manifestacji i orientacji. Ta cecha jest nie tylko pozytywna i, podobnie jak każda osobista jakość, ma również negatywne strony. Możemy mówić o toksyczności, gdy osoba jest bardziej kierowana stereotypem niż logiką dźwięku. W życiu frustrująca natura męskości manifestuje się, gdy pewność siebie i dominacja zaczynają manifestować się w formie dyktatury. Potrzeba kontroli i dowodzenia zaczyna manifestować się jako nevonizm kobiety i stanowisko pryncypialne, zmuszając wszystkich do zaakceptowania tego punktu widzenia.

Dla wielu ciężar prawdziwej męskości w standardowej wersji staje się stałym pomysłem, ale jest to fizycznie niemożliwe. Takie próby osiągnięcia idealnego dyktowania małej osobistej wolności manifestacji, a następnie osoba zaczyna się bać wszystkiego, co może stanowić ukryte lub bezpośrednie zagrożenie dla ich reputacji. Stąd okrucieństwo wobec płaczących chłopców, nietolerancja dla słabości innych ludzi, homofobia. Jako skrajna wersja odrzucenia cech kobiecych w sobie i innych.

Potrzeba dominacji i zdolność dowodzenia również w jej skrajnych formach objawia się jako toksyczność w interakcji z innymi, ponieważ taka osoba przestaje brać pod uwagę opinie innych. Jest to pierwszy czynnik prowokujący przemoc domową i seksualną, tyrańską postawę i nieuznawanie opinii innych za ważne i godne. Takie relacje zawsze upokarzają i naruszają inną osobę, nie pozwalają jej osobowości rozwijać się i formować w wolnym kierunku, co powoduje zniszczenie rdzenia osobowości, tworzenie kompleksów i długotrwałe narażenie oraz poważne zaburzenia psychiczne.

Pojęcie toksyczności mówi o całkowitym zdyskredytowaniu pojęcia męskości i męskości jako czegoś korzystnego i oznaczającego siłę i niezawodność. Samowystarczalność, tendencja do różnych zależności, zwiększone libido, bez społecznej i materialnej realizacji w konstruktywny sposób, stają się coraz bardziej widoczne. To znaczy wszystko, co człowiek może manifestować w pozycji społecznej toksyczności, to zwiększona ambicja i brak użyteczności społecznej.

Ludzie o zwiększonej męskości, przechodzący w rangę toksycznych, nie wiedzą, jak tworzyć bliskie związki, ponieważ ich własne potrzeby i realizacja potrzeb wiecznie głodnego ego, dążących do ideału, są najważniejsze. Drugim problemem jest wysoki poziom stresu, prowadzący do problemów zdrowotnych, które są już destrukcyjne, nie tylko dla innych, ale także dla osoby. Wysoki poziom stresu jest stały, ponieważ poczucie rywalizacji i walki nie znika. Ludziom tym brakuje własnego miejsca, zrozumienia ich zalet i umiejętności, umiejętności dzielenia terytorium w zależności od ich wpływu i niemożliwości.

Tendencja do nieuzasadnionego ryzyka, chęć rozwiązywania problemów siłą, wzmacniania i aktywowania własnej percepcji (adrenalina, narkotyki, alkohol itp.) Prowadzą nie tylko do naruszenia procesów osobistych, ale także ciała fizycznego. Wiele czynników, które rzucają człowieka na prymitywny poziom męskiego przywódcy we współczesnym świecie, jest destrukcyjne nie tylko dla życia społecznego (to zachowanie jest traktowane jako antyspołeczne), ale także dla konkretnej fizycznej egzystencji, ponieważ nie jest adaptacyjne w nowoczesnych warunkach.

Przykłady męskości

Koncepcja posiadania pozytywnych i negatywnych przejawów może nie być dostępna dla świadomości w jej literackiej lub encyklopedycznej perspektywie, ale raczej rozumiana na poziomie przykładów. Tak więc męskość często objawia się w przykładach bohaterskich czynów, kiedy osoba usuwa strach, własną korzyść lub ambiwalentne decyzje i wybiera jedyną drogę. Cały przemysł kinowy w gatunku filmów akcji pokazuje dokładnie męskie cechy, jak również wśród kobiet. Kiedy jest to rola żołnierza lub szefa poważnej firmy, kiedy trzeba umieścić osobę na miejscu, bronić swoich praw - to nie ma znaczenia, wydarzenia mają miejsce w spokojnym życiu, w rodzinie lub w sytuacji wojennej.

Odpowiedzialność za całą rodzinę, umiejętność wyboru ogólnego kierunku ruchu, gdy planowana jest nie tylko główna część wydatków, ale także wyjazd i przyszłość dzieci. Zdolność i ciągła chęć ochrony. Ochrona obejmuje zarówno obronę własnego terytorium (dom, praca), bliskich ludzi (żona, dzieci), jak i granice psychologiczne (poczucie własnej wartości, osiągnięcia). Wszystko to może się zdarzyć na różne sposoby - w skrajnej wersji (czasami jest to konieczne, jako radykalny sposób rozwiązywania problemów) siłą, w bardziej uspołeczniony sposób za pomocą presji psychologicznej lub argumentacji.

Męskość zawsze oznacza przywództwo i zdrową konkurencję. Człowiek, który nie chce awansu zawodowego, który nie dąży do zwiększenia swoich dochodów lub uzyskania innego uznania, nie ma wystarczającej męskości. Wyznaczenie celu i osiągnięcie go jest jedną z głównych cech, dlatego też, kiedy człowiek ustala priorytety, opracowuje strategie osiągnięcia i ostatecznie uzyskuje swoje plany, robi się to za pomocą męskiej energii. Kobiecość nie pozwoli się skoncentrować, rozproszy siły i spróbuje utrzymać wszystko w zwykłej, ale zrozumiałej sytuacji.

Adrenalina, sportowcy, wojskowi - ludzie o wyraźnie manifestowanej męskości, ponieważ zawsze istnieje potrzeba pokazania siły, momentu rywalizacji. Negatywnymi przykładami mogą być ludzie o toksycznej męskości, wykorzystujący swoją moc, by sprawić, że inni cierpią lub bezzasadnie poddają się. Kiedy mężczyzna bije swoją rodzinę, domagając się szacunku, jest to ten sam przejaw męskości, jak w przypadku, gdy próbuje on swoich bliskich i wyjaśnia motywację swoich działań i to, co mogą doprowadzić do dobra wszystkich. Różnica polega na tym, że w jednym przykładzie wykonania jest to korzystny rozwój jakości, aw drugim jest jego patologiczna strona.

Obejrzyj film: Jaki powinien być PRAWDZIWY mężczyzna - Steve Biddulph (Czerwiec 2019).