Psychologia i psychiatria

Dystonia wegetatywna

Dystonia wegetatywno-naczyniowa jest zaburzeniem wieloobjawowym obejmującym różne układy ciała. Ta niewydolność jest dysfunkcją autonomiczną odpowiedzialną za dwie kluczowe operacje w organizmie: utrzymanie i utrzymanie stabilności wewnętrznego mikrośrodowiska ciała (ciśnienie krwi, pocenie się, temperatura ciała, częstotliwość skurczów mięśnia sercowego i oddychania, procesy metaboliczne) i aktywacja systemów funkcjonalnych adaptacje do stale zmieniających się warunków środowiskowych (stresory, praca fizyczna, wahania pogody, klimat).

Powody

Często w ciele ludzkich osobników wydajność wszystkich elementów układu nerwowego jest zaburzona, czego wynikiem jest rozwój opisywanego zaburzenia, które obserwuje się u jednej trzeciej populacji świata. Przejawami omawianej awarii są reakcje organów na nietypowe i niespójne funkcjonowanie części systemu autonomicznego.

Dystonia wegetatywno-naczyniowa, co to są proste słowa? Błędem jest uważanie opisanego naruszenia za odrębną chorobę. Jest to raczej objaw związany z dysfunkcją narządów wewnętrznych. Pojawia się z powodu nieprawidłowego działania systemu zwojowego.

Patogeneza tej choroby jest dość niejednorodna. Częściej naruszanie występuje u najmniejszych członków społeczeństwa. Dzisiaj, według statystyk, warunek ten odnotowuje się u 18% dzieci.

Poniżej znajdują się czynniki, które powodują rozwój dystonii wegetatywno-naczyniowej. Czynnikiem kardynalnym jest predyspozycja określana jako „dziedziczenie”. Częściej opisywane dysfunkcje przechodzą przez linię żeńską (innymi słowy, od rodzica do córki), a nie od matki do syna, a dziedziczenie na wzór „twórcy klanu” jest dość rzadkim zjawiskiem. Słabość naczyń włosowatych, mięsień sercowy, któremu często towarzyszą organiczne uszkodzenia układu nerwowego, jest również uważana za częstą przyczynę dolegliwości.

Przyczyny dystonii wegetatywno-naczyniowej są konsekwencją chorób mitochondrialnych (dysfunkcja mitochondriów, prowadząca do załamania funkcji energetycznej na poziomie komórkowym), zaburzeń hormonalnych spowodowanych na przykład przez zaburzenia równowagi hormonalnej, menopauzę lub z powodu naturalnej zmiany hormonalnej w okresie dojrzewania, w czasie ciąży.

Osobiste cechy osobnika często wpływają na możliwość wystąpienia tej choroby. Na przykład podejrzana osoba skłonna do zwiększonego lęku często cierpi na opisaną patologię niż osoby o bardziej stabilnej psychice. U osób z takim zestawem cech psycho-emocjonalnych wzrasta ryzyko wystąpienia dystonii podczas stresu, zmęczenia psychicznego i wyczerpania nerwowego.

Siedzący tryb życia jest uważany za kolejny warunek prowadzący do powstania nierównowagi, o której mowa. Osoby, które cierpią z powodu braku aktywności fizycznej od dzieciństwa, są predysponowane do wszelkiego rodzaju dolegliwości ze względu na słabość i niestabilność ciała do różnych wpływów z zewnątrz. Proces zakaźny zachodzący w narządzie osłabia go, co zwiększa podatność tego organu na występowanie innych dolegliwości, w tym opisywanej choroby. Ponadto ogniska zakaźne mogą być zlokalizowane w segmentach układu wegetatywnego, niszcząc włókna nerwowe, neurony naruszające i poszczególne węzły. Jest to warunek powstawania dystonii wegetatywno-naczyniowej u dzieci.

Naruszenie włókien nerwowych z powodu osteochondrozy, zaczynając od segmentu szyjnego, prowadzi do defektu w regulacji nerwowej, w szczególności do zakłócenia funkcjonowania węzłów układu zwojowego, zlokalizowanych w odcinku szyjnym mózgu i odpowiedzialnych za działanie mięśnia sercowego i centralnych naczyń włosowatych.

Dystonia wegetatywno-naczyniowa, oprócz wyżej wymienionych wad w funkcjonowaniu narządów, może powodować następujące dolegliwości: zapalenie trzustki, miażdżycę, alergie, wrzód trawienny, dolegliwości zawodowe, urazy czaszki lub kręgosłupa, zwyrodnienie nerwowe, zaburzenia psychiczne, wstrząs mózgu.

Nie zawsze czynnikiem etiologicznym omawianej choroby jest obecność naruszeń natury organicznej lub fizjologicznej. Znacznie zwiększa ryzyko pojawienia się rozważanego stanu u osób, które stale znajdują się w dysfunkcyjnym środowisku emocjonalnym (konfrontacja w związkach rodzinnych, niezdrowy mikroklimat w pracy, utrzymujący się intensywny stres emocjonalny lub intelektualny, szkodliwe warunki pracy). Wszystko to jest doskonałą glebą do tworzenia analizowanego stanu.

Objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej

Wiele podmiotów zna dziś rozważane pojęcie. Często z różnymi zaburzeniami można zobaczyć tę diagnozę w dokumentacji medycznej pacjenta. Jednak w większości przypadków nie ma prawdziwego zrozumienia dystonii wegetatywno-naczyniowej.

W pierwszej turze musisz zdać sobie sprawę, że to zaburzenie nie jest niezależną dolegliwością. Opisana nierównowaga jest uważana za wtórną manifestację różnych zaburzeń i wad w normalnym funkcjonowaniu układu naczyń włosowatych, co nieuchronnie prowadzi do braku tlenu do tkanek.

Dystonia wegetatywno-naczyniowa jest również określana jako nerwica mięśnia sercowego lub dystonia neurokrążeniowa. Uznaną dolegliwość można przypisać wadom krążenia mózgowego. Jego objawy są spowodowane stanem układu autonomicznego, który odpowiada za równowagę homeostazy, regulację temperatury ciała, stałość kwasowo-zasadową, stężenie cukru, ciśnienie krwi. Odpowiedzialny za te wskaźniki, autonomiczny system ułatwia szybką reakcję jednostki na przekształcenia z zewnątrz i wpływ bodźców. To z powodu obecności funkcji regulowania niezmienności środowiska wewnętrznego (kontrola nad reakcjami wegetatywnymi) człowiek przystosowuje się do zmian zewnętrznych.

Objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej u dorosłych są często dość zróżnicowane i mogą imitować inne ciężkie zaburzenia. Jednak częściej objawy są prezentowane poniżej zespołów.

Zespół kardiolgiczny reprezentowany jest przez pojawienie się dyskomfortu w okolicy mięśnia sercowego lub przestrzeni zamostkowej, uczucie pieczenia i algię. Opisane objawy nie są spowodowane fizycznym przeciążeniem i często występują w spoczynku.

Symptomatologia mięśnia sercowego i układu naczyń włosowatych wyraża się zaburzeniami rytmu serca (tachykardia lub spowolnienie rytmu), wahaniami ciśnienia krwi, nieodpowiednią odpowiedzią naczyń włosowatych obwodowych (bladość skóry właściwej, marmurkowatość skóry, chłód kończyn).

Zaburzenia zespołu pocenia się objawiają się zwiększoną potliwością dłoni i stóp.

Zespół hiperwentylacji wyraża się wzrostem częstotliwości oddychania, który charakteryzuje się trudnościami w oddychaniu i poczuciem niedoboru powietrza.

Dysfunkcja układu pokarmowego występuje w Algii, zlokalizowanej w dolnych segmentach brzucha, wzdęcia, niestabilny stolec. Ponadto może dojść do naruszenia trawienia, które występuje w przypadku utraty apetytu, nudności, wymiotów.

Zespół zmienionego oddawania moczu objawia się częstym oddawaniem moczu, często bolesnym, przy braku procesu zapalnego.

Naruszenie termoregulacji wyraża się w stabilnym stanie podgorączkowym przy braku pogorszenia stanu zdrowia, objawach procesów zakaźnych lub spadku temperatury do 35 ° C.

Opisane powyżej objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej mogą być napadowe lub trwale obecne. Długotrwała dystonia bez odpowiednich efektów terapeutycznych prowadzi do wtórnego osłabienia, rozwoju nastroju depresyjnego, pojawienia się fobii i wyważenia przejścia dystonii wegetatywno-naczyniowej u dorosłych.

Powyższe wskazuje, że dość trudno jest zidentyfikować konkretne i wyraźne przejawy omawianej dysfunkcji. Dlatego środki terapeutyczne i leki na dystonię wegetatywno-naczyniową dobierane są indywidualnie, biorąc pod uwagę wszystkie objawy i historię. I nie ma jednego środka zaradczego opisującego naruszenie. Ponieważ rozważana choroba jest kompleksem zespołów spowodowanych dysfunkcją autonomiczną. Większość indywidualnych objawów często potwierdza obecność innych patologii, które nie są bezpośrednio spowodowane dysfunkcją układu zwojowego lub aktywności mózgu. Jednak w połączeniu z tłem objawów naczyniowych lub sercowych dają powód do zdiagnozowania takiego stanu, jak objawy opisanego zaburzenia.

Można wyróżnić następujące typowe objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej u dorosłych: bóle głowy, osłabienie, nadmierne pocenie się, zawroty głowy, napady paniki, senność, zwiększony niepokój, ostre wahania emocjonalne, stany obsesyjne, podejrzliwość, omdlenia, wzrost skurczów mięśnia sercowego, spadki temperatury.

Rodzaje dystonii naczyniowych

Aby prawidłowo zdiagnozować opisywany przez pacjenta stan i wybrać leki do leczenia, ważne jest posiadanie informacji o różnicach między odmianami tego stanu i towarzyszącymi mu objawami.

W pierwszym z kolei dystonia wegetatywno-naczyniowa charakteryzuje się ciężkością przebiegu. Istnieją trzy stopnie przepływu: łagodny, umiarkowany i ciężki.

Osoby doświadczające dysfunkcji wegetatywnej w świetle podczas prawie nie odczuwają jego wpływu. Drugi i trzeci stopień przesączania mogą znacznie skomplikować istnienie i zmniejszyć wydajność. Łagodny etap jest często prawie bezobjawowy, w wyniku czego większość ludzi nie wie, że cierpi na dystonię wegetatywno-naczyniową. Towarzyszy jej zwykle niestała i krótkotrwała algia głowy oraz pewne rozdrażnienie, niewielkie algi w mięśniu sercowym, pojawiające się falami z powodu emocjonalnego podniecenia lub fizycznego przeciążenia. Odstępy między takimi manifestacjami charakteryzują się czasem trwania. Zaostrzenia lub kryzysy naczyniowe występują raz w roku lub rzadziej, co praktycznie nie ma wpływu na zdolność do pracy i codziennej aktywności.

Średnie nasilenie dystonii charakteryzuje się wzrostem liczby objawów i nasileniem objawów. Okresy zaostrzenia charakteryzują się czasem trwania (kilka miesięcy), remisją - krótkotrwałym. Przy takim kursie kryzysy są dość częste, co komplikuje istnienie przedmiotów i wpływa na zdolność do pracy.

Najbardziej nieprzyjemną postacią opisywanej patologii jest ciężki stopień, charakteryzujący się utrzymaniem się objawów, wzrostem częstości kryzysów wegetatywnych i czasem zaostrzeń, co często prowadzi do przejściowej utraty skuteczności.

Klasyfikacja analizowanego zaburzenia wynika z symptomatologii, w wyniku której opisane zaburzenie ma 4 typy: hipertoniczne i hipotoniczne, mieszane i sercowe. Każdy typ charakteryzuje się specyficzną symptomatologią, w zależności od wybranego leku na dystonię wegetatywno-naczyniową. Dlatego kompetentna diagnostyka jest niezwykle ważna. Szczegóły dotyczące objawów każdego z nich są opisane poniżej.

Typ nadciśnienia ma swoją nazwę ze względu na główną manifestację - zwiększone ciśnienie. Warto zauważyć, że nadciśnienie tutaj nie jest czynnikiem etiologicznym, który spowodował zaburzenie wegetatywne, ale jego konsekwencją. Podstawą pojawienia się tego typu dysfunkcji są zaburzenia spowodowane naruszeniem trofizmu narządów z powodu dysfunkcji układu naczyń włosowatych. Prowadzi to do powstania zespołu objawów, w tym zaburzeń rytmu serca, wzrostu ciśnienia krwi bez wyraźnego powodu i jego spontanicznego spadku do granic normy, ataków migreny z silnymi alergiami i światłowstrętem, duszności, zwiększonego lęku, nadmiernej potliwości, podwyższonej temperatury, zaburzonego snu, drżących kończyn, utrata apetytu. Często ciśnienie osiąga normalny poziom po krótkim odpoczynku lub śnie.

Dystonia hipotensyjna rozwija się z przewagą aktywności podziału przywspółczulnego układu zwojowego. Podstawą jej objawów są procesy hamowania. Naczynia rozszerzają się, w konsekwencji ton spada. Rezultatem jest spadek ciśnienia skurczowego. Rodzaj rozważanej dystonii wegetatywno-naczyniowej charakteryzuje się gwałtownym obniżeniem ciśnienia „górnego”. W rezultacie osoba odczuwa stałe zmęczenie, wydajność pracy jest znacznie zmniejszona. Obserwuje się osłabienie mięśni i senność. Często na tle opisywanego stanu zmniejsza się apetyt i pojawiają się „głodne” algi głowy, wzrasta podatność na omdlenia.

Dysfunkcja układu autonomicznego serca charakteryzuje się „sygnałami” z mięśnia sercowego: zmiany w sercu w środkowym segmencie klatki piersiowej, przechodzące do obszaru podobojczykowego lub podskórnego, przerwanie bicia serca, zwiększenie lub zahamowanie rytmu serca. W opisanym stanie pacjenci odczuwają brak powietrza i ucisk w okolicy klatki piersiowej. Istnieją także dość silne alergie, podobne do dławicy piersiowej, którym towarzyszą nieodłączne objawy tej dolegliwości, ale patologiczne zmiany mięśnia sercowego, które nie stanowią zagrożenia w przypadku dystonii wegetatywno-naczyniowej.

Rozważane odmiany zaburzenia wegetatywnego są rzadko obserwowane bez domieszania innych rodzajów objawów. Częściej występują objawy, na przykład, dystonia i obniżenie ciśnienia tętniczego lub połączenie innych rodzajów objawów.

Często objawy typu nadciśnienia zastępowane są objawami hipotensyjnymi lub odwrotnie. Czwarty typ, zwany mieszanym, pojawił się właśnie z powodu wysokiej częstotliwości łączenia przejawów różnych odmian opisanego stanu.

Diagnostyka

Ze względu na różnorodność objawów, diagnoza często powoduje trudności i zmusza lekarza do wykluczenia różnych dolegliwości, którym towarzyszą podobne objawy. Ponieważ dystonia jest zaburzeniem wieloskładnikowym, przed leczeniem dystonii wegetatywno-naczyniowej konieczne jest dokładne badanie diagnostyczne, ponieważ ta dolegliwość charakteryzuje się wieloma objawami, często wskazującymi na inne patologie.

Środki diagnostyczne muszą zaczynać się od historii. Często podczas zbierania wywiadu obserwuje się ogólny czynnik narodzin dysfunkcji autonomicznej i zaburzeń psychosomatycznych. Ponadto chorobie często towarzyszy niedokrwienie mięśnia sercowego, wrzód żołądka, nadczynność tarczycy, astma oskrzelowa, nadciśnienie, cukrzyca, neurodermit.

U dzieci cierpiących na zaburzenia wegetatywne często występują trudności w procesie ich przenoszenia, dysplazja tkanki łącznej, obecność nawracających ogniskowych procesów zakaźnych w przebiegu ostrym lub przewlekłym. Stan systemu autonomicznego jest oceniany za pomocą wskaźników wegetatywnych, a mianowicie zapewnienie zdrowia, tonu, reaktywności. W celu ustalenia stanu tonu stosuje się elektrokardiografię, uwzględnia się indywidualne dolegliwości i wyniki kardiointerwalografii (ocena rytmu serca).

Zapewnienie aktywności i reaktywności jest badane przez przeprowadzenie testu farmakologicznego (przeprowadzonego z lekami wpływającymi na tętnice i funkcjonowanie mięśnia sercowego) lub klinorostatycznego (określonego przez reakcję na przeniesienie ciała z pozycji poziomej do pozycji pionowej i utrzymanie tej pozycji). Uzyskane informacje przyczyniają się do oceny odpowiedzi wegetatywnej.

Rozpoznanie dystonii naczyniowej często wykorzystuje następujące metody:

- Echoencefalografia (ultrasonografia);

- elektroencefalogram (graficzny obraz bioelektrycznej aktywności mózgu);

- reovasografia (badanie krążenia krwi w kończynach), reoencefalogram (badanie naczyń włosowatych mózgu).

Metody te przyczyniają się do uzyskania pełnego obrazu funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego i stanu pacjenta, identyfikacji nadciśnienia śródczaszkowego i zmian w naczyniach włosowatych. Oprócz tego pacjent potrzebuje również konsultacji z wąskimi specjalistami, na przykład okulistą, endokrynologiem, Laurą, neuropatologiem, a czasem psychiatrą.

Ponieważ dysfunkcja wegetatywno-naczyniowa nie jest chorobą odmiany nosologicznej, ale jest wyłącznie nieprawidłową funkcją gruczołów dokrewnych, poszczególnych narządów, diagnoza tego zaburzenia bada przede wszystkim czynnik etiologiczny, który należy również wziąć pod uwagę przy przepisywaniu terapii celowanej.

Лечение вегето-сосудистой дистонии

W przypadku opisanego naruszenia środki terapeutyczne powinny być złożone, długoterminowe, uwzględniać specyfikę dysfunkcji, czynnik etiologiczny i indywidualną specyfikę osoby. Przy trwającym przebiegu tego naruszenia środki terapeutyczne będą długie.

Jak więc leczyć dystonię wegetatywno-naczyniową? Z reguły środki terapeutyczne obejmują stosowanie programów nielekowych, które można uzupełniać środkami uspokajającymi.

Nieterapeutyczne interwencje terapeutyczne obejmują:

- maksymalne możliwe wykluczenie warunków, które wywołują wystąpienie objawów opisanej dysfunkcji;

- proporcjonalny stosunek czuwania i snu, przestrzeganie codziennej rutyny, w tym czas na ośmiogodzinny (przynajmniej) nocny sen;

- odpowiednie ćwiczenia fizyczne (poranne ćwiczenia, pływanie, taniec);

- procedury hartowania;

- Masowanie okolic szyi i głowy, masaż pleców;

- przestrzeganie zdrowego żywienia (stosowanie wzbogaconej żywności, zastąpienie części pochodzenia zwierzęcego tłuszczami roślinnymi, wykluczenie marynat, marynat, napojów zawierających kofeinę);

- korekta psychoterapeutyczna, która koncentruje się na normalizacji stosunku pacjenta do okoliczności i eliminacji napięcia psychicznego;

- leki fitoterapeutyczne;

- procedury aromaterapii.

Przy diagnozowaniu leczenia dystonii wegetatywno-naczyniowej leki są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego. Efekt terapeutyczny koncentruje się na przywróceniu równowagi w funkcjonowaniu układu zwojowego. Leczenie u dorosłych jest głównie objawowe. Wybór środków farmakopealnych ze względu na specyfikę państwa. Zazwyczaj praktykuje się mianowanie leków przeciwlękowych, które eliminują lęk, lęki i leki psychotropowe mające na celu złagodzenie depresji. Oprócz tych kategorii leków stosuje się również leki, które obniżają lub zwiększają ciśnienie. Wymagane są preparaty witaminowe z grupy B i beta-blokery.

W przypadku niewydolności żylnej stosuje się flebotonikę (Detralex). W celu wyeliminowania bólów głowy stosuje się leki przeciwbólowe, na przykład Spasmalgon, w celu zmniejszenia wskaźników ciśnienia krwi, przepisano Papazol i Captopril. Normalizacja funkcjonowania naczyń włosowatych mózgu jest możliwa za pomocą glicyny, możliwe jest usprawnienie procesów metabolicznych w mięśniu sercowym poprzez wyznaczenie ryboksyny.

Zaleca się również ogólną terapię wzmacniającą, a mianowicie stosowanie kompleksów witaminowych, mianowanie produktów zawierających minerały zawierające cynk, selen i magnez. Oprócz tych leków zalecono stosowanie środków rozszerzających naczynia włosowate (Cavinton), normalizujących sen (Imovan) i blokujących produkcję adrenaliny (Obsidan).

Również w strategii terapeutycznej konieczne jest uwzględnienie procedur wodnych (na przykład kąpieli iglastych lub terpentynowych), akupunktury, darsonwalizacji, elektrorozpadu, elektroforezy (wybór leku zależy od indywidualnych objawów).

Aby środki terapeutyczne przyniosły pożądany efekt, przede wszystkim osoba powinna zmienić swoją codzienną rutynę. Ponieważ odpowiednie funkcjonowanie układu zwojowego jest bezpośrednio związane z prawidłową równowagą czuwania, pracy i snu.

Zapobieganie

Osoby cierpiące na analizowane zaburzenie muszą zrozumieć znaczenie środków zapobiegawczych, których wdrożenie nie będzie zbyteczne nawet dla zdrowych osób. Należy podkreślić, że omawiane zaburzenie nie może prowadzić do przedwczesnej śmierci, ponieważ jest jedynie manifestacją dysfunkcji autonomicznych.

Zapobieganie dystonii wegetatywno-naczyniowej u dorosłych i dzieci powinno obejmować takie składniki, jak zbilansowana dieta i zrównoważone ćwiczenia, zdolność do eliminacji stresu (fizycznego i psychicznego) oraz procedury wodne. Ponadto odpowiednia organizacja codziennej rutyny pracy i odpoczynku, a także przydzielenie odpowiedniego czasu na pełny sen.

Pierwsze miejsce wśród środków zapobiegawczych zajmuje rehabilitacja fizyczna, która obejmuje ćwiczenia sportowe. Najbardziej optymalną dziś wśród metod rehabilitacji fizycznej jest joga. Jego zaleta polega na dostępności każdego, ponieważ ćwiczenia nie wymagają specjalnego treningu fizycznego.

Druga pozycja z rozsądną dietą i utrzymaniem diety. Po pierwsze, dieta osoby cierpiącej na daną chorobę musi być smaczna i zrównoważona. Wszystkie produkty żywnościowe stosowane do odżywiania powinny być wzbogacone w minerały i witaminy, ponieważ to właśnie te elementy mogą przywrócić korelację między autonomicznymi podziałami systemu, wspomagać mięsień sercowy i przyczyniać się do odpowiedniego funkcjonowania naczyń włosowatych.

W pierwszej kolejności żywienie pacjenta musi być odpowiednio zorganizowane. Preferowane są produkty naturalne. Dieta powinna zawierać pomidory, koper, fasolę i szczaw. Zaleca się stosowanie tłuszczów zwierzęcych zamiast olejów roślinnych. Zaleca się zmniejszenie zużycia soli, produktów mącznych i cukru, a stosowanie płynów zawierających alkohol powinno być całkowicie wykluczone.

Trzecia pozycja zajmowana jest przez procedury wodne, spośród których najskuteczniejszy jest prysznic kontrastowy. Ta procedura nie jest w stanie uratować osoby od tego zaburzenia, ale jako środek zapobiegawczy jest niezastąpiona. Działanie kontrastującej duszy ma na celu wyeliminowanie zmęczenia, złagodzenie napięcia, zwiększenie napięcia naczyń włosowatych, zapobieganie przeziębieniom. Istnieje kilka zasad korzystania z opisanej procedury.

Po pierwsze, na początkowych etapach znajomości tej procedury nie należy ćwiczyć zbyt dużej temperatury. Temperatura wody powinna się różnić o maksymalnie 18-20 ° C Ponadto zimna woda nie powinna spaść poniżej progu 18 ° C, a gorąca woda nie powinna przekraczać 40 ° C. Stopniowo można zwiększyć przebieg temperatury. Podczas zabiegu osoba nie powinna odczuwać dyskomfortu. Konieczne jest rozpoczęcie procesu i uzupełnienie go zimną wodą, zalewanie go na początku stopy, następnie kolanami, stopniowe przesuwanie prysznica wyżej, dotarcie do obręczy barkowej, należy przełączyć się na gorącą wodę i zejść w odwrotnej kolejności. Zaleca się rozpocząć od 5 zmian, stopniowo zwiększając do 11.

Zastosowanie powyższych procedur zapobiegawczych zapewnia szybką eliminację opisanych nieprzyjemnych objawów.

Obejrzyj film: Как вылечить ВСД? Лечение вегето-сосудистой дистонии ВСД, депрессии по методу доктора Скачко (Może 2019).