Agnosia - Jest to dysfunkcja percepcyjna, która występuje na tle zachowania świadomości i wrażliwości. Innymi słowy, agnozja jest zaburzeniem różnych rodzajów percepcji i pojawia się z powodu uszkodzenia kory mózgowej i pobliskich obszarów podkorowych mózgu. Ta patologia charakteryzuje się połączeniem z uszkodzeniem drugorzędnych (skojarzenie projekcyjne) obszarów kory mózgowej, które są odpowiedzialne za analizę i syntezę uzyskanych informacji. Prowadzi to do zaburzenia w rozpoznawaniu bodźców, powodując naruszenie rozpoznawania obiektów i niewłaściwej odpowiedzi na uzyskane bodźce.

Objawy agnozji

Uszkodzenie kory mózgowej, odpowiedzialne za analizę i syntezę informacji, generuje agnozję. Dlatego objawy będą zależeć od lokalizacji dotkniętego obszaru mózgu. Na przykład, z powodu porażki lewej strefy regionu potylicznego, rodzi się agnozja podmiotu, która polega na utracie danych pacjenta o przedmiocie i jego celu. Innymi słowy, jednostka cierpiąca z powodu naruszenia postrzegania widzi przedmiot, może go opisać, ale nie jest w stanie go nazwać i powiedzieć o jego celu. Kiedy obszar skroniowy jest uszkodzony, występuje zaburzenie percepcji akustyczno-mowy: pacjent postrzega mowę mówcy, tak jakby to był normalny zestaw dźwięków, nie jest on w stanie dostrzec znaczenia fraz i odróżnić poszczególnych słów. Statystyki pokazują, że omawiane zaburzenie jest dość rzadkie.

Przyczyny agnozji są następujące: dysfunkcje obszarów skroniowych i ciemieniowych mózgu, w których przechowywane są dane dotyczące używania znanych przedmiotów (często pojawiają się nagle po udarze, zawale serca lub urazie głowy, gdy kora mózgowa i pobliskie podkorowe formacje mózgowe są dotknięte, a uszkodzenie kory może spowodować proces nowotworowy ). Ponadto omawiana patologia może powstać w wyniku degeneracji obszarów mózgu odpowiedzialnych za integrację procesów percepcji, pamięci i identyfikacji.

Zatem głównymi przyczynami agnozji są uszkodzenia obszarów ciemieniowych i potylicznych kory mózgowej, które występują, oprócz powyższych patologii, dla następujących dolegliwości:

- przewlekłe zaburzenia krążenia w mózgu, rozwijające się w demencję;

- procesy zapalne mózgu (na przykład zapalenie mózgu);

- choroba Alzheimera, która jest związana z gromadzeniem się amyloidu w mózgu (specyficzne białko, które normalnie szybko rozpada się w mózgu);

- choroba Parkinsona, charakteryzująca się występowaniem postępującej sztywności mięśni, drżenia i szeregu zaburzeń neuropsychologicznych, w tym apraksji.

Różne typy dysfunkcji percepcyjnych można odróżnić w zależności od lokalizacji w mózgu dotkniętego obszaru. Na przykład, gdy strefa ciemieniowo-potyliczna jest uszkodzona, dochodzi do naruszenia orientacji topograficznej, z uszkodzeniem prawej części subdominantalnej płata ciemieniowego - anozognozji, czyli braku u pacjentów krytycznej oceny własnej choroby lub wady. Na przykład ludzie cierpiący na tę formę dysfunkcji uważają się za całkowicie zdrowych, nawet na tle bezruchu jednej strony ciała (stan paraliżu).

Wielu ludzi, dalekich od medycyny, pyta agnozję, co to jest, jakie są objawy tej choroby, jak się pojawiają?

Można wyróżnić następujące objawy i objawy agnozji:

- naruszenie orientacji przestrzennej i możliwość „czytania” na mapie, to znaczy rozumienia lokalizacji miast, dzielnic i innych miejsc na mapie;

- zaburzenia zdolności rozpoznawania przedmiotów za pomocą dotyku (trudno jest chorym określić fakturę, kształt i kształt obiektu;

- zaprzeczanie, że mają wadę fizyczną lub chorobę (na przykład ślepotę, głuchotę), pomimo niezaprzeczalności istniejących wad;

- obojętność na obecność defektu (osoba może być trochę zaniepokojona nagłym szarpnięciem głuchoty, ślepotą lub innymi wadami;

- zaburzenia rozpoznawania dźwięku (pacjent nie jest w stanie rozpoznać natury dźwięku, zrozumieć, skąd pochodzi, na przykład, kiedy słyszy wezwanie we własnym domu lub głos krewnego;

- dysfunkcja postrzegania własnego ciała (ludzie nie są w stanie poprawnie określić liczby swoich kończyn lub ich długości);

- zaburzenie zdolności rozpoznawania twarzy znajomych, a tym samym pacjenci są w stanie podać im przybliżony wiek lub płeć;

- upośledzone rozpoznawanie złożonych obrazów wizualnych, podczas gdy pacjenci zachowują zdolność rozpoznawania poszczególnych składników tych obrazów, na przykład osoba, patrząc na obraz, rozpoznaje dzbanek na stole, ale nie jest w stanie zrozumieć, że jest dzbanek, szklanki, talerze i jedzenie na stole pokazuje, że na zdjęciu pokazano ucztę;

- ignorując część widocznej przestrzeni (na przykład pacjent spożywający jedzenie zjada jedzenie tylko z prawej strony płytki).

Rodzaje agnozji

Opisane zaburzenie charakteryzuje się trzema głównymi odmianami: zaburzeniami percepcji dotykowej, wzrokowej i słuchowej. Ponadto możliwe jest zidentyfikowanie szeregu mniej popularnych form rozważanej dolegliwości (na przykład agnozja przestrzenna).

Agnozja wzrokowa charakteryzuje się obecnością zmiany w regionie potylicznym mózgu. Ta forma choroby objawia się niezdolnością pacjentów do rozpoznawania obrazów i przedmiotów przy zachowaniu ostrości wzroku. Rodzaj rozważanej patologii może przejawiać się na różne sposoby. Rozróżnia się następujące formy agnozji wzrokowej: osobnik, kolor, wzrok, jednoczesna agnozja, protopagnosja i zespół Balinta.

Dysfunkcje słuchowe percepcyjne występują z powodu uszkodzenia kory strefy czasowej prawej półkuli. Ten typ agnozji jest reprezentowany przez niezdolność jednostek do rozpoznawania mowy i dźwięków na tle normalnej zdolności roboczej analizatora słuchowego. Z kolei agnozje słuchowe dzielą się na proste zaburzenie percepcji słuchowej, słuchową i tonalną agnozję słuchową.

Proste naruszenie percepcji słuchowej charakteryzuje się niezdolnością ludzi do rozpoznawania prostych, wcześniej znanych dźwięków, takich jak dźwięk deszczu, szelest morza, pukanie, dzwonek do drzwi, pisk itp.

Agnozja ustno-werbalna to niemożność rozpoznawania mowy. Dla osoby cierpiącej na opisaną formę agnozji rodzima mowa wydaje się być zbiorem nieznanych dźwięków.

Tonalne zaburzenie percepcji słuchowej charakteryzuje się niezdolnością uchwycenia emocjonalnego zabarwienia, tonu, barwy mowy na tle zachowania zdolności do odpowiedniego dostrzegania słów i prawidłowego odróżniania struktur gramatycznych.

Agnosia dotykowa to niezdolność do identyfikacji przedmiotów, rzeczy w dotyku. Wyróżnia się następujące odmiany rozważanych gatunków agnozji: somatoagnosia, astereognosia i zaburzenia percepcji przestrzennej. Niezdolność pacjenta do rozpoznawania części własnego ciała i oceny ich położenia względem siebie nazywa się somato diagnozą. Naruszenie postrzegania dotykowego, w którym proces rozpoznawania przedmiotów i rzeczy poprzez dotyk nazywa się astereognosią.

Istnieją również naruszenia percepcji przestrzennej, wyrażone w postaci nieprawidłowej identyfikacji parametrów przestrzeni. Uszkodzenia środkowych odcinków obszaru potyliczno-ciemieniowego wynikają z niezdolności do mierzenia wartości bliżej lub dalej, a do prawidłowego umieszczania obiektów w przestrzeni trójwymiarowej, zwłaszcza w głębi, uszkodzenie lewej półkuli pociąga za sobą agnozję przestrzenną, objawiającą się upośledzonym widzeniem stereoskopowym. Ponadto istnieją takie rodzaje agnozji, jak jednostronne naruszenie percepcji przestrzennej i zaburzenia percepcyjnego, które polega na niemożności topograficznego poruszania się po terenie. Jednostronna agnozja przestrzenna to niezdolność do rozpoznania połowy przestrzeni. Naruszenie orientacji topograficznej wyraża się w niezdolności do rozpoznawania znajomych miejsc na tle zachowania funkcji pamięci.

Jedną z najrzadszych odmian agnozji jest dysfunkcja postrzegania ruchu i czasu. Ta dolegliwość przejawia się w naruszeniu prawidłowego rozumienia ruchu przedmiotów i odpowiedniej ocenie szybkości czasu. Niemożność postrzegania obiektów w ruchu nazywa się akinotepsią.

Agnoza wzrokowa

Zaburzenie gnozy lub agnozy jest pogwałceniem rozpoznawania, rozpoznawania i rozumienia przedmiotów, przedmiotów i zjawisk, wynikających z dysfunkcji wyższych mechanizmów poznawczych, które zapewniają integrację prostych doznań i są odpowiedzialne za tworzenie kompletnych obrazów w umyśle. Gnoza jest funkcją percepcji, która jest realizowana dowolnie.

Zaburzenia gnozy obejmują również zaburzenia percepcji wzrokowej. Wizualna agnozja, co to jest opisane bardziej szczegółowo poniżej.

Naruszenie percepcji wzrokowej jest zaburzeniem integralności indywidualnych doznań wizualnych, co prowadzi do niemożności lub trudności w rozpoznawaniu obiektów i ich obrazów na tle ochrony wzroku. Zaburzenia gnozy zawsze powstają na tle normalnego funkcjonowania wsparcia sensorycznego (na przykład ostrość widzenia i inne cechy pozostają).

Szczególnie trudne jest rozpoznanie obiektu z jego konturowego, fragmentarycznego obrazu linii. Wizualna forma agnozji pojawia się z powodu uszkodzenia kory mózgowo-potylicznej w rejonie kośćca. W przypadku tego typu choroby pacjent nie jest w stanie narysować danego obiektu, ponieważ holistyczne postrzeganie obrazu tego obiektu jest zakłócone.

Odmianami rozpatrywanej formy choroby są: apperceptyczna, wizualna, przestrzenna, asocjacyjna, podmiotowa, barwna, jednoczesna agnoza, a także naruszenia percepcji jednostek.

Agnozję wzrokową wyraża słabość reprezentacji optycznych z powodu obustronnego uszkodzenia strefy potyliczno-ciemieniowej. Osoby cierpiące na tę formę choroby nie są w stanie reprezentować żadnego obiektu i charakteryzować go (na przykład, aby nazwać jego rozmiar, kształt, kolor itp.).

Apnosceptyczna agnozja (dotyczy powierzchni wypukłej lewej części szyi) charakteryzuje się niemożnością rozpoznania obiektów holistycznych i ich obrazów na tle zachowania percepcji pewnych znaków tych obiektów. Innymi słowy, pacjent nie jest w stanie zidentyfikować różnych przedmiotów, nie jest w stanie określić, które przedmioty są przed nim, ale jest w stanie opisać ich indywidualne znaki.

Agnozja asocjacyjna występuje w zaburzeniu zdolności rozpoznawania i nazywania całych obiektów i ich obrazów na tle zachowania ich odrębnego postrzegania.

Zespół Balinta jest rodzajem zaburzeń widzenia spowodowanych przez optyczne zaburzenia ruchowe spowodowane obustronnym uszkodzeniem ciemieniowej ściany ciemieniowej. Przejawia się to w niezdolności do kontrolowania widoku (pacjent nie może skierować go we właściwym kierunku). Ludzie z tego typu agnozją nie są w stanie skupić wzroku na konkretnym obiekcie. Jest to najbardziej zauważalne podczas czytania. Pacjentom trudno jest czytać normalnie, ponieważ trudno im przejść od jednego słowa do drugiego.

Agnozja przestrzenna charakteryzuje się odpowiednio naruszeniem orientacji przestrzennej lub niemożnością oceny relacji trójwymiarowych.

Agnozja koloru występuje w patologii regionu potylicznego lewej półkuli. Przejawia się w niezdolności do usystematyzowania kolorów, rozpoznania identycznych kolorów, dopasowania określonego odcienia do konkretnego obiektu lub obiektu.

Jednoczesna agnoza występuje z powodu uszkodzenia przedniej części płata potylicznego. Przejawia się to gwałtownym spadkiem liczby równoległych obiektów. Często pacjenci widzą tylko jeden obiekt.

Prosopagnosja lub upośledzona percepcja osobników zaczyna się, gdy dolny odcinek potyliczny prawej półkuli jest uszkodzony. Ta forma patologii znajduje się w naruszeniu procesów rozpoznawania twarzy z zachowaniem zdolności rozpoznawania przedmiotów i przedmiotów. W szczególnie trudnych przypadkach pacjenci nie są w stanie zidentyfikować własnej twarzy w lustrze.

Leczenie agnozji

Ta patologia jest anomalnym stanem, w którym wszystkie funkcje percepcyjne są osłabione na tle integralności zdrowia wszystkich organów odpowiedzialnych za wrażliwość i świadomość. Osoba z agnozją nie może odróżnić jednego obiektu od drugiego za pomocą własnych uczuć. To zaburzenie jest nierozerwalnie związane z kategorią wiekową osób. Najczęściej manifestował się w przedziale od 10 do 18 lat.

Opisana patologia należy do kategorii raczej rzadkich naruszeń. Pochodzi z wielu czynników i charakteryzuje się indywidualnym kursem. Często chorzy potrzebują pilnej, specjalistycznej opieki.

Diagnoza agnozji jest skierowana w pierwszej kolejności na identyfikację przyczyny danej choroby i określenie dotkniętych segmentów mózgu, ponieważ typ choroby jest bezpośrednio związany z lokalizacją obszaru patologicznego. Tak więc, na przykład, jednoczesna agnozja, jak wskazano powyżej, jest spowodowana nieprawidłowościami w okolicy potylicznej, zaburzenie percepcji słuchowej jest spowodowane przez defekty w skroniowym segmencie mózgu, obiektywna forma dolegliwości jest spowodowana przez dolne obszary ciemieniowe, agnozja przestrzenna jest nieodłączna w strefach ciemieniowo-potylicznych.

Diagnoza agnozji rozpoczyna się od dokładnego zbadania przez terapeutę i wyczerpującej kolekcji historii. W pierwszej kolejności konieczne jest wyjaśnienie obecności przewlekłych chorób, udaru, procesów nowotworowych, czy jakiekolwiek obrażenia zostały wcześniej przekazane przez osobę. Jeśli oprócz agnozji występują jakiekolwiek choroby, konieczne jest ustalenie czasu pierwszych objawów choroby, przebiegu rozwoju i stopnia ich rozwoju.

W celu ustalenia ostatecznej diagnozy bezpośredniej ważne jest podejście interdyscyplinarne, polegające na konsultowaniu specjalistów z różnych dziedzin nauk medycznych, takich jak psychiatria, otolaryngologia, okulistyka, kardiologia itp.

Ponadto, aby zbadać funkcje psychiki, zdrowie analizatorów wizualnych i słuchowych, konieczne jest przeprowadzenie różnych testów. Jeśli terapeuta podejrzewa naruszenie percepcji przestrzennej u pacjenta, prosi go o zbadanie mapy i opisanie otoczenia. Gdy podejrzewa się zaburzenia percepcji dotyku, pacjent proszony jest o zamknięcie oczu i podanie mu różnych przedmiotów, które musi scharakteryzować. W przypadku braku wyniku proszeni są o powtórzenie tego samego, ale już z otwartymi oczami. Jeśli pacjent ma mieć jednoczesną agnozję, zostanie pokazany obraz, poproszony o ocenę pojedynczego obrazu, obrazów i określenie ich znaczenia. Opisane powyżej testy są niezbędne do diagnostyki różnicowej rozważanej choroby z innymi stanami patologicznymi.

Oprócz opisanych środków, w celu ustalenia bezpośredniej diagnozy i określenia zmienności agnozji, przeprowadza się dodatkowe badania, takie jak tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny, za pomocą których możliwe jest zidentyfikowanie uszkodzonych obszarów i segmentów mózgu, a także określenie oczekiwanych czynników, które doprowadziły do ​​rozwoju rozważanej patologii.

Konkretne metody ekspozycji i specyficzne metody leczenia agnozji nie zostały opracowane do dziś. Uważa się, że w pierwszej turze konieczne jest pozbycie się głównej choroby, która doprowadziła do zaburzenia percepcji.

Po wyzdrowieniu z głównej patologii zaleca się przeprowadzenie serii działań naprawczych mających na celu przywrócenie stanu pacjenta po przebiegu leczenia głównej choroby. W tym celu lekarze zalecają:

- zajęcia logopedyczne (ważniejsze w zaburzeniach percepcji słuchowej);

- sesje psychoterapeutyczne;

- zajęcia z wykwalifikowanymi nauczycielami;

- terapia zajęciowa.

Ogólnie rzecz biorąc, okres powrotu do zdrowia osób cierpiących na agnozję trwa nie dłużej niż trzy miesiące. W przypadku poważnego strukturalnego uszkodzenia mózgu czas trwania rehabilitacji może być opóźniony o 10 lub więcej miesięcy.

Zgodnie z danymi dostarczonymi przez badania statystyczne, terminowa diagnoza rozważanej patologii, racjonalna terapia i odpowiednie środki zaradcze prowadzą do całkowitego przywrócenia wszystkich analizatorów.

Прогноз может быть неблагоприятным при практике самолечения, а также вследствие несвоевременного обращения к специалистам и невыполнении лечебных назначений врачей. Из-за халатности в отношении собственного здоровья может увеличиться риск возникновения необратимых нарушений в структурах головного мозга.

Wskaźniki poziomu wpływu danej choroby na pacjenta zależą bezpośrednio od jej odmiany. Na przykład zaburzenie percepcji przestrzennej i jednoczesna forma agnozji powodują znaczne upośledzenie zwykłej aktywności życiowej, stylu życia, zmniejszają funkcjonalność pracy i zakłócają normalną interakcję komunikacyjną, podczas gdy palcowe i tonalne formy tej choroby występują prawie niezauważalnie.

Aby zapobiec rozwojowi tej nieprawidłowości, ważne jest, aby zwracać uwagę na własny stan ciała, dobrze się odżywiać, starać się utrzymać zdrowy styl życia, a jeśli wykryjesz pierwsze objawy choroby, zwróć się o natychmiastową pomoc lekarską, ponieważ nie ma konkretnych środków zapobiegawczych.

Obejrzyj film: Agnosia (Listopad 2019).

Загрузка...